Yazar: Bahtiyar Budak

Allah’ın, yaratıklarına ilişkin planını ve tabiatın işleyişini gerçekleştirmesini ifade etmek üzere literatürde “kader” ve “kaza” kelimeleri kullanılır. Allah’ın bütün nesne ve olayları ezelî ilmiyle bilip belirlemesine “kader”; Allah’ın, belirlemiş olduğu herhangi bir şeyi, zamanı gelince meydana getirmesine de “kaza” denir. Takdir kavramının yer aldığı ayetlerde belirtildiğine göre Allah her şeyi amacına uygun bir şekilde yaratmış, tabiatını belirleyip hedefine doğru yöneltmiştir.… yazının devamı...

       Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.s.), hicretin on birinci yılında; hicri 12 Rebiyülevvel 11 (miladi 08 Haziran 632) Pazartesi günü öğleden evvel Medine’de ahirete irtihal eyledi. O anda hicri yıla göre 63, miladi yıla göre de 61 yaşında bulunuyordu.        Hz. Peygamber’in kısa bir hastalık evresinden sonra vefat etmesi, Medine’de derin bir iz bıraktı. Peygamber Mescidi (Mescid-i Nebevi veya Mescid-i Nebi),… yazının devamı...

İnandıkları halde, inancının gereklerini yerine getirmede zorlanan çok sayıda insanla karşılaşırız. Büyük çelişkiler içinde olan bu insanlar, ürettikleri bahanelerle kendilerini kandırmaya çalışırlar. İçinde bulunduğumuz toplum, büyük oranda Allah’a inanan kişilerden oluşur. Dini konularda sohbet edildiğinde; birçoğunun inancının gereğini yerine getirmediğinin farkında olduğunu ve çeşitli bahanelerle bu görevlerini ileriki yıllara erteledikleri görülür. Oysa insanın Allah’a olan kulluğu, ana rahminde başlar ve… yazının devamı...

Şirk; “Allah’a ortak koşmak, Allah’tan başka ilahlar da olduğunu inanmak” demektir. Şirk koşana “müşrik, şirk koşulana da “şerik” denir. Kuran-ı Kerim’de, Allah’ın varlığı ve birliği inancı, birçok ayette açıkça ifade edilmiştir. Herhangi bir varlığın O’nun ulûhiyetine ortak koşulmaması, sadece O’na kulluk edilmesi ve sadece O’ndan yardım istenmesi emredilmiştir. (bk. Fatiha 5, Râd 36, Kehf 110, Cin 20). Kendilerini Allah’a yaklaştırmaları… yazının devamı...

       Beddua, Farsçada “kötü” anlamına gelen “bed” ile Arapçada “dileme, isteme” gibi anlamlara gelen “dua” kelimelerinden oluşmuş bir bileşik isimdir. Dinin zulüm ve haksızlık saydığı geçerli sebeplere dayanması şartıyla beddua etmenin câiz olduğunu gösteren ayet ve hadisler vardır. Nitekim müfessirlerin çoğu, “Allah kötü sözün alenen söylenmesini sevmez; ancak zulme uğrayanlar hariçtir” (Nisâ 148) mealindeki ayetin; haksızlığa uğrayanların, zalime beddua etmelerine izin verdiğini belirtmişlerdir. Ayrıca… yazının devamı...

       Yüce Allah, Bakara suresinin başında, maneviyatı sağlıklı olan müminleri anlattıktan sonra; önce inkârcıların durumunu, ardından da ikiyüzlülük yapan münafıkların durumunu anlatır. İnkârcıların kalplerinin mühürlü olduğuna ve münafıkların kalplerinin ise hastalıklı olduğuna dikkat çeker: “Allah onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir, gözlerinde de kalın bir perde bulunmaktadır ve onlar için büyük bir azap vardır” (Bakara 7). ”Kalplerinde bir bozukluk vardır, Allah… yazının devamı...

       İnanmadığı halde kendisini mümin gösteren kimselere “münafık” denir. Kuran terminolojisinde münafık kelimesi, iki farklı tipteki insan için kullanılır. Birincisi, halis münafıklar olup inanmadıkları halde inandıklarını söyleyenlerdir. İkincisi; zihin karışıklığı ve irade zayıflığı yüzünden imanla küfür arasında gidip gelen şüphe içinde bocalayan, imandan çok küfre yakın olan çifte şahsiyetli insanlardır. Bazı ayetlerde “münafıklar”, bazılarında “kalplerinde hastalık bulunanlar” diye ikili ifade… yazının devamı...

       İmanı olan kimseye “mümin”, imanı olmayan kimseye “kâfir”, kalbinde imanı olmadığı halde, dışa karşı mümin görünene “münafık”, Müslümanlığından sonra dinden dönene “mürtet” denir. İki ve daha çok ilâh olduğunu söyleyen, Allah’a başkasını ortak koşan kimseye “müşrik”, Yahudilik veya Hristiyanlık dinine bağlı olanlara “kitabî” veya “ehl-i kitap” denir.        Küfür, “Allah’tan alıp din adına tebliğ ettiği hususlarda peygamberi tasdik etmemek,… yazının devamı...